Przepisy podatkowe dostosowano wtedy do nowego sposobu finansowania ubezpieczenia zdrowotnego. Do wejścia w życie Polskiego Ładu składka ta w wysokości 9 proc. podstawy jej wymiaru podlegała Jego zdaniem składka zdrowotna jest dzisiaj po prostu kolejnym podatkiem celowym, którego konstrukcja jest zaburzona, a same zasady obliczania wysokości składki są niezgodne z Konstytucją RP. Zwraca przy tym uwagę na konieczność opłacania składki zdrowotnej nawet wówczas, gdy ubezpieczony zarabia poniżej minimum egzystencji. Powered by VideoTarget.pl. Ministerstwo podało, że określona zostanie kwota graniczna, do której czternasta emerytura będzie wypłacana w wysokości najniższej emerytury obowiązującej w 2022 r., i powyżej której wysokość czternastki będzie zmniejszana według zasady "złotówka za złotówkę" do wysokości najniższej emerytury Sąd Najwyższy USA uznał koronawirusowe restrykcje dot. miejsc kultu za niezgodne z konstytucją 28 listopada 2020, 28 listopada 2020 28 listopada 2020, 17:54 Sąd Najwyższy w Stanach Zjednoczonych opowiedział się przeciwko koronawirusowym restrykcjom w świątyniach Nowego Jorku. Nowe zasady przejścia na emeryturę. Zgodnie z propozycją funkcjonariusze i żołnierze, których dotyczy zmiana, gdy zdecydują o przejściu na emeryturę, będą mieli dwie możliwości. Pierwsza to doliczenie stażu cywilnego do wysługi i pobieranie tylko emerytury mundurowej, a druga - pozostanie na dotychczasowych zasadach, czyli K 8/15) Trybunał uznał za niezgodne z konstytucją dotyczący LEK i LDEK art. 14 ust. 11 i dotyczący PES art. 16r ust. 12. W odpowiedzi resort zdrowia znowelizował ustawę, wpisując, że Wyrokiem z dnia 14.04.2015 r. (Sygn. akt P 45/12) TK uznał art. 96 ust. 1 i art. 97 ust. 1 Prawa bankowego za niezgodne z art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Ponadto Trybunał orzekł, iż powyższe przepisy utracą moc obowiązującą z dniem 1 sierpnia 2016 r. TK: Różnicowanie wynagrodzenia jest niezgodne z konstytucją Bartosz Michalski 20 grudnia 2022, 11:02 [aktualizacja 20 grudnia 2022, 12:31] TVN24 Biznes, PAP. Trzy artykuły ustawy o emeryturach służb mundurowych są niezgodne z konstytucją. Zróżnicowanie sytuacji prawnej funkcjonariuszy Służby Celnej względem innych służb Zgodność z konstytucją » Kancelaria Radcy Prawnego Roman Małecki. Konstytucja. Zgodność z konstytucją. Może najpierw określimy, w skrócie co to jest konstytucja, co reguluje, czy zawsze istniała i dlaczego przywiązujemy do niej tak wielką wagę? Pewnie zaskoczę większość czytelników, gdy stwierdzę, że wcale nie musi być SM46W. Rozróżnienie sytuacji emerytalnej celników w stosunku do innych służb mundurowych jest niezgodne z konstytucją. Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności z konstytucją 3 marca 2015 r. w wyroku o sygn. akt K 39/13. Trzy artykuły ustawy o emeryturach służb mundurowych są niezgodne z konstytucją. Zróżnicowanie sytuacji prawnej funkcjonariuszy Służby Celnej względem innych służb mundurowych jest arbitralne i dyskryminujące - orzekł we wtorek Trybunał Konstytucyjny. W pozostałym zakresie Trybunał umorzył postępowanie. Jak podano w komunikacie do piątkowego wyroku, po rozpoznaniu sprawy Trybunał uznał, że funkcjonariusze Służby Celnej mają węższe uprawnienia emerytalne niż funkcjonariusze Straży Granicznej mimo wielu cech wspólnych tych służb, takich jak pełna dyspozycyjność i podległość służbowa, możliwość przeniesienia na inne stanowisko służbowe, wykonywanie zadań w nielimitowanym czasie pracy i trudnych warunkach, a niekiedy nawet praca na takich samych warunkach i równych zasadach. Zobacz produkt: Komplet Podatki - Prawo Pracy i ZUS Choć - według TK - z samego określenia przez ustawodawcę danej formacji jako mundurowej lub umundurowanej nie można z góry wysnuwać wniosku, że status prawny takich formacji i ich funkcjonariuszy powinien być kształtowany przez ustawodawcę w sposób identyczny czy podobny, to ustawodawca powierzył Służbie Celnej zadania podobne np. do zadań Policji. Do zadań Służby Celnej należy bowiem również rozpoznawanie, wykrywanie, zapobieganie i zwalczanie określonych przestępstw i wykroczeń. Sytuacja prawna funkcjonariuszy Służby Celnej, którzy je wykonują jest podobna do funkcjonariuszy Policji, którym jednocześnie przysługują emerytury z systemu zaopatrzenia emerytalnego. W konsekwencji, Trybunał uznał zróżnicowanie sytuacji prawnej funkcjonariuszy Służby Celnej względem funkcjonariuszy innych służb mundurowych w zakresie prawa do zabezpieczenia społecznego za arbitralne i dyskryminujące. Wnioski do Trybunału w tej sprawie skierowała grupa posłów, Związek Zawodowy Zrzeszenia Związków Zawodowych Służby Celnej Rzeczypospolitej Polskiej oraz Federacji Związków Zawodowych Służby Celnej. Zadaj pytanie: FORUM Wnioskodawcy wskazali, że funkcjonariusz Służby Celnej podejmując służbę, działa w zaufaniu, że państwo zapewni mu adekwatne do uciążliwości pełnionej służby bezpieczeństwo socjalne i prawa emerytalne. W ostatniej dekadzie organy administracji rządowej wielokrotnie zapowiadały oczekiwane zmiany, a mimo deklarowanej konieczności ich wprowadzenia i możliwości ich dokonania, odstępowały od realizacji. Skarżący podnosili, że celnicy, choć są służbą mundurową, nie są objęci przywilejami, jakie mają np. policjanci czy pogranicznicy, a to narusza konstytucyjną zasadę równości. Według występującego w ich imieniu mec. Tomasza Zalasińskiego, wyrok oznacza, że ustawodawca będzie musiał wprowadzić do ustawy o emeryturach mundurowych funkcjonariuszy służby celnej. "Organy państwowe muszą się wreszcie zdecydować, jakie zajmują stanowisko wobec funkcjonariuszy Służby Celnej. (…) Nie może bowiem być tak, że jeżeli mówią o możliwości wprowadzania restrykcji, rygorów w służbie oraz ograniczeń w prawie swobód konstytucyjnych to stawiają Służbę Celną na równi z innymi służbami mundurowymi (…), natomiast gdy formułują stanowisko odnośnie rekompensaty za te ograniczenia, wynikające z charakteru stosunku administracyjno-prawnego, stawiają funkcjonariuszy celnych na równi z osobami zatrudnionymi w ramach stosunku cywilno-prawnego i objętych Kodeksem pracy" - przekonywał z kolei podczas rozprawy Sławomir Siwy, szef Związku Zawodowego Emerytury celników do zmiany - wyrok TK Celnicy nie zostali objęci ochroną wynikającą z ustawy o emeryturach mundurowych lub ustawy o emeryturach pomostowych. Według wnioskodawców, rażąco niesprawiedliwe wydaje się określenie wieku emerytalnego funkcjonariuszy Służby Celnej na 67 lat, w sytuacji, gdy funkcjonariusze innych służb mundurowych przechodzą na emeryturę wcześniej. "W chwili obecnej funkcjonariusze Służby Celnej nie podlegają ochronie emerytalnej adekwatnej do zakresu ich obowiązków, obciążeń wynikających ze służby publicznej i można powiedzieć, że w tym zakresie charakter prawny Służby Celnej ewoluuje. W 2012 r. mieliśmy do czynienia ze zmianą ustawy o SC, która wprowadziła możliwość posługiwania się bronią palną. Nie dalej jak kilka tygodni temu mieliśmy kolejną nowelizację ustawy o SC, która ponownie dość istotnie ingeruje w prawa i wolności konstytucyjne funkcjonariuszy Służby Celnej, zakazując im np. posługiwania się prywatnymi środkami komunikacji elektronicznej (chodzi o telefony komórkowe - PAP) z uwagi na konieczność ochrony antykorupcyjnej. Zakres, +mundurowość+ Służby Celnej rozwija się, natomiast za tym rozwojem niestety (…) nie nadąża ochrona emerytalna" - przekonywał mec. Tomasz Zalasiński, reprezentujący celników. Niższe zasiłki chorobowe dla celników Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 marca 2015 r. (K 39/13) Poszerzaj swoją wiedzę, czytając naszą publikację Nowe zasady tworzenia i funkcjonowania kas zapomogowo-pożyczkowych w zakładach pracy (PDF) Proszę o przedstawienie obowiązujących przepisów w zakresie możliwości połączenia emerytury wojskowej i cywilnej. Po 22 latach służby wojskowej odszedłem w 1994 r. na wcześniejszą emeryturę. Z początkiem 1995 r. podjąłem pracę na pełny etat w cywilu. Pracuję do dziś. Jestem rocznikiem 1953 r. Co rok ZUS przysyła mi prognozowaną emeryturę, która obecnie wynosi ok. 1350 zł. Przez cały okres pracy w cywilu WBE potrącało mi 25% z emerytury z tytułu przekroczenia limitu górnej granicy zarobkowania. Czy mogę liczyć na dwie emerytury? Zaopatrzenie emerytalne żołnierzy i funkcjonariuszy Regulacje: Zaopatrzenie emerytalne żołnierzy i funkcjonariuszy reguluje ustawa z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin. Na mocy ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 166, poz. 1609 z późn. zm.) z ubezpieczenia społecznego wyłączono osoby w stosunku służby, które w dniu wejścia w życie ustawy o emeryturach i rentach z FUS ( r.) i ustawy o systemie ubezpieczeń nie pozostawały w służbie. W konsekwencji, od dnia 1 października 2003 r., wszyscy żołnierze zawodowi – bez względu na to kiedy rozpoczęli służbę – zostali objęci jednolitym systemem emerytalnym, tj. systemem zaopatrzeniowym uregulowanym w ustawie o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin. W uzasadnieniu projektu ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. co do uzyskania prawa do emerytury z powszechnego systemu ubezpieczeń społecznych przez osobę, która nabyła prawo do emerytury wojskowej, stwierdzono, iż możliwość taka byłaby wyłączona wówczas, gdyby emeryturę wojskową (policyjną) obliczono z uwzględnieniem okresów zatrudnienia i innej pracy objętej ubezpieczeniem społecznym. Z prawa do emerytury wojskowej nie mogłaby zaś skorzystać osoba, która nabyła prawo do emerytury na podstawie ustawy o emeryturach i rentach z FUS obliczonej z uwzględnieniem okresów zawodowej służby. Zgodnie z ustawą z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych okresów czynnej służby wojskowej nie uwzględnia się przy ustalaniu prawa do emerytury i renty z ZUS oraz obliczaniu ich wysokości. Dotyczy to sytuacji, kiedy mundurowy już uzyskał prawo do świadczeń pieniężnych określonych w przepisach ustawy z 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 66 z późn. zm.). Zbieg świadczeń wojskowego i powszechnego Zgodnie z art. 7 ustawy o emeryturach żołnierzy – w razie zbiegu u jednej osoby prawa do kilku świadczeń, wypłaca się jedno z nich – wyższe lub wybrane przez zainteresowanego. Zasadę tę stosuje się również w razie zbiegu prawa do emerytury z FUS z prawem do świadczeń przewidzianych w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych. Nie ma ona jednak zastosowania w przypadku emerytur obliczonych według zasad określonych w art. 15a ustawy zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy – przyjętych do służby po 1999 r. (art. 95 ustawy o emeryturach i rentach z FUS). W wyroku z dnia 4 października 2013 r., III AUa 114/13, LEX nr 1381337, Sąd Apelacyjny w Gdańsku stwierdził, że: „Osoba pobierająca emeryturę »mundurową«, jeżeli spełnia ogólne warunki do uzyskania emerytury z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, to znaczy posiada, w przypadku mężczyzny, co najmniej 25-letni okres składkowy i osiągnęła 65 lat, będzie mogła wystąpić o przyznanie emerytury z FUS. W razie przyznania tej emerytury, wypłata emerytury »mundurowej« zostanie wstrzymana. W ten sposób również do tej grupy świadczeniobiorców stosowana będzie ogólna zasada, zgodnie z którą w razie zbiegu uprawnień do dwóch świadczeń, zainteresowanemu przysługuje prawo wyboru świadczenia”. Możliwość jednoczesnego nabycia prawa do emerytury z ubezpieczenia społecznego i emerytury mundurowej Zgodnie z wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 8 lipca 2014 r., III AUa, LEX nr 1496004: „Osoba pobierająca emeryturę mundurową (policyjną) może, po osiągnięciu wieku emerytalnego, nabyć również prawo do emerytury z ubezpieczenia społecznego, jeżeli poza okresami (służby i ubezpieczenia) uwzględnionymi przy ustalaniu prawa do świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego (wysługi lat) legitymowała się innymi okresami składkowymi i nieskładkowymi w rozmiarze wystarczającym w myśl obowiązujących przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych do uzyskania prawa do tego świadczenia. Zatem możliwość jednoczesnego nabycia prawa do emerytury z ubezpieczenia społecznego i emerytury mundurowej możliwa jest tylko wówczas, gdy okresy ubezpieczenia powszechnego i służby mundurowej, w oparciu o jaką ustalono wysługę mundurową, nie zostały wzajemnie uwzględnione przy ustalaniu prawa do świadczeń, a każdy z nich, ale z osobna jest samodzielnie wystarczający do uzyskania prawa do emerytury w określonym systemie”. W uchwale 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 2013 r., II UK 223/13, SN stwierdził, że emeryt wojskowy ma prawo do cywilnej emerytury, jeżeli spełnił warunki wymagane przez ustawę o FUS, tj. osiągnął wiek 65 lat i przepracował co najmniej 25 lat, płacąc składki do powszechnego systemu ubezpieczeniowego. Nieodłącznym w tym temacie jest problem zbiegu świadczeń (wojskowego i powszechnego). Jak zauważył SN: „Zbieg prawa do świadczeń polega na nabyciu przez osobę praw do więcej niż jednego świadczenia z ubezpieczenia społecznego lub z zaopatrzenia emerytalno-rentowego. Skutki zaistnienia takiej sytuacji określają przepisy ustaw regulujących uprawnienia do tych świadczeń, przewidując rozwiązania polegające na pobieraniu przez osobę uprawnioną więcej niż jednego świadczenia bez ograniczeń, pobierania więcej niż jednego świadczenia z ograniczeniami i pobierania tylko jednego świadczenia. Na gruncie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych zagadnienie to rozstrzyga art. 7, stanowiąc, że w razie zbiegu prawa do emerytury lub renty przewidzianych w ustawie z prawem do emerytury lub renty albo do uposażenia w stanie spoczynku lub uposażenia rodzinnego przewidzianych w odrębnych przepisach wypłaca się świadczenie wyższe lub wybrane przez osobę uprawnioną, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej. W okolicznościach sprawy takim przepisem szczególnym jest art. 95 ust. 2 ustawy emerytalnej, zgodnie z którym w razie zbiegu prawa do emerytury lub renty określonych w tej ustawie z prawem do świadczeń przewidzianych w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym osób, o których mowa w art. 2 ust. 2 (a więc, między innymi, żołnierzy zawodowych), stosuje się –wynikającą z art. 95 ust. 1 – zasadę wypłaty jednego świadczenia, a zatem wypłaca się jedno z tych świadczeń – wyższe lub wybrane przez zainteresowanego. Przepis art. 95 ust. 2 ustawy emerytalnej jasno określa wyjątki od tej zasady. Po pierwsze, są to sytuacje wymienione w art. 96, odnoszące się do zbiegu prawa do świadczeń powszechnych i zaopatrzeniowych z prawem do: 1) renty inwalidy wojennego i wojskowego, którego niezdolność do pracy pozostaje w związku ze służbą wojskową; 2) renty z tytułu niezdolności do pracy spowodowanej pobytem w miejscach, o których mowa w art. 3 i 4 ust. 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 2012 r., poz. 400); 3) renty z tytułu niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem przy pracy, wypadkiem w drodze do pracy lub z pracy lub chorobą zawodową; 4) emerytury lub renty z ubezpieczenia społecznego rolników. W tych wypadkach prawo pobierania świadczeń w zbiegu określają odrębne przepisy. Drugi wyjątek odnosi się do przypadku obliczenia emerytury wojskowej na podstawie art. 15a ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych (dla żołnierza, który został powołany do służby zawodowej po raz pierwszy po dniu 1 stycznia 1999 r.), a od dnia 1 stycznia 2013 r. – również na podstawie art. 18e tej ustawy (dla żołnierza powołanego do zawodowej służb wojskowej po raz pierwszy po dniu 31 grudnia 2012 r.). Żaden z tych wyjątków nie dotyczy skarżącego, co oznacza, że w zaistniałej sytuacji nabycia przez niego zarówno prawa do emerytury z ubezpieczenia społecznego jak i prawa do emerytury wojskowej, dochodzi do zbiegu, o którym stanowi art. 7 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych, a skarżącemu przysługuje wypłata tylko jednego z tych świadczeń – wyższego lub przez niego wybranego.” Zasady powiększenia wysokości emerytury wojskowej z tytułu posiadania okresów ubezpieczenia społecznego przypadających po zwolnieniu ze służby Na podstawie art. 12 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin ( Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 66 z późniejszymi zmianami) – wojskowa emerytura przysługuje żołnierzowi zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej, który w dniu takiego zwolnienia posiada 15 lat służby wojskowej w Wojsku Polskim. Maksymalna wysokość emerytury wojskowej nie może przekraczać 75 proc. podstawy jej wymiaru, przy czym podstawą taką jest zasadniczo uposażenie należne żołnierzowi w ostatnim miesiącu pełnienia służby wojskowej (po 15 latach służby emerytura wynosi 40 proc. podstawy wymiaru). Fakt posiadania uprawnień emerytalnych nie zwalnia wojskowego emeryta od obowiązku opłacania składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe na zasadach ogólnych podjęcia zatrudnienia. Wówczas, zgodnie z art. 14 ustawy o emeryturach żołnierzy, by okresy opłacania tychże składek mogły mieć wpływ na wysokość otrzymywanej emerytury wojskowej, muszą być spełnione następujące, warunki: emerytura musi wynosić mniej niż wyżej wspomniana maksymalna jej wartość – a więc mniej niż 75 proc. podstawy wymiaru, musi Pan mieć ukończone 55 lat życia (w przypadku kobiet wiek ten wynosi 50 lat) albo posiadać status inwalidy. Przepis ustala zasady powiększenia wysokości emerytury wojskowej z tytułu posiadania okresów ubezpieczenia społecznego przypadających po zwolnieniu ze służby. Przepis ma zastosowanie tylko do emerytury nabytej na podstawie art. 15, czyli do żołnierzy, którzy wstąpili do służby przed 1 stycznia 1999 r. Doliczane okresy ustawodawca podzielił na dwie grupy, tj. okresy przebyte przed 1 stycznia 1999 r. i te po 31 grudnia 1998 r. Jeżeli zatem spełnione są te warunki, ma Pan prawo złożyć wniosek do właściwego Wojskowego Biura Emerytalnego o ponowne ustalenie wysokości emerytury, domagając się stosownego przeliczenia świadczenia. Za każdy rok opłacania składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (a także za okres nieopłacania tychże składek z uwagi na przekroczenie rocznej maksymalnej podstawy ich wymiaru) – emerytura zostanie Panu zwiększona o 1,3 proc. podstawy jej wymiaru. Stosowny wniosek można składać po zakończeniu każdego kwartału kalendarzowego, jeżeli ubezpieczenie jest kontynuowane. Jeżeli natomiast ubezpieczenie ustanie, można niezwłocznie po ustaniu ubezpieczenia zwrócić się do organu emerytalnego ze stosownym wnioskiem, z tym że przy obliczeniach uwzględnia się pełne miesiące podlegania ubezpieczeniu. Uwzględnienie okresów sprzed 10 stycznia 1999 r. Uwzględnienie okresów sprzed 10 stycznia 1999 r. było możliwe w odniesieniu do żołnierzy, którzy zostali zwolnieni ze służby przed 1999 r. i po tym zwolnieniu pozostawali w ubezpieczeniu społecznym. Okresy opłacania składek po 31 grudnia 1998 r. podlegają zaliczeniu niezależnie od daty zwolnienia ze służby. Zgodnie z nowelizacją ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych z 2003 r. prawo do dwóch świadczeń mają jedynie funkcjonariusze, którzy wstąpili do służby po 1 stycznia 1999 r. ze względu na inne zasady przyznawania świadczeń przed i po tej dacie. Osoby, które wstąpiły do służby przed 2 stycznia 1999 r., do okresu służby mogą wliczyć pracę w cywilu, ale nie mogą pobierać dwóch emerytur, zaś wstępujące po tej dacie nie mają już prawa do cywilnego stażu, choć mają prawo do dwóch emerytur. Wyrok Trybunał Konstytucyjnego z dnia 19 stycznia 2010 r., SK 41/07: Trybunał zauważył, że na mocy ustawy nowelizującej z r. art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS otrzymał następujące brzmienie: „Świadczenia na warunkach i w wysokości określonych w ustawie przysługują ubezpieczonym – w przypadku spełnienia warunków do nabycia prawa do świadczeń pieniężnych z ubezpieczeń emerytalnego i rentowych FUS”. Trybunał zaznaczył, że nowelizacja ta miała na celu umożliwienie emerytowanym żołnierzom i funkcjonariuszom służb mundurowych pobierającym emeryturę „mundurową” zgłoszenie wniosku o przyznanie emerytury z FUS, na zasadach i w wysokości określonych w ustawie o emeryturach i rentach z FUS. Wprowadzona nowelizacja oznacza, że osoba pobierająca emeryturę wojskową, jeżeli spełnia ogólne warunki do uzyskania emerytury z FUS (w przypadku mężczyzny – co najmniej 25-letni okres składkowy i wiek 65 lat), będzie mogła wystąpić o przyznanie emerytury z FUS. W razie przyznania jej tej emerytury wypłata emerytury wojskowej zostanie wstrzymana. Trybunał stwierdził, że ustawodawca, uchwalając ustawę nowelizującą z r. – przywracającą prawo wyboru świadczenia korzystniejszego emerytom i rencistom wojskowym, nie zawarł w niej żadnych przepisów przejściowych. W związku z tym przyjąć należy, że nowy stan prawny – obowiązujący od r. – ma zastosowanie wobec wszystkich emerytów i rencistów mundurowych / wojskowych. Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej ▼▼▼ Dziś Trybunał Konstytucyjny orzekł, że emerytury pomostowe są zgodne z konstytucją. Pozbawienie prawa do emerytur pomostowych nauczycieli, osób wykonujących pracę szczególną, pracujących nocą i w hałasie nie narusza konstytucji - orzekli 1 stycznia 2009 r. emerytury pomostowe zastąpiły dawne emerytury wcześniejsze. Przyznawane są one ludziom wykonującym najcięższą pracę lub pracę szczególną, np. baletnicom czy pilotom odrzutowców. Wykaz zawodów i prac szczególnych jednak mocno ograniczono, a prawo do pomostówek przyznano tylko osobom wykonującym je przed 1 stycznia 1999 to właśnie zakwestionowali posłowie, którzy zgłosili swoje uwagi do Trybunału Konstytucyjnego. Uznali oni za niezgodne z konstytucją odebranie prawa do pomostówek osobom, które taką samą najcięższą pracę zaczęły wykonywać po 1 stycznia 1999 Narusza to zasadę ochrony praw nabytych, godzi w zaufanie do państwa i stanowionego przez nie prawa - napisali do Trybunału. Ich zdaniem zasadę równości wobec prawa narusza także pozbawienie prawa do emerytur pomostowych nauczycieli, ludzi pracujących w hałasie, na zewnątrz i na nocnych nie zgodził się z posłami i uznał, że ustawa jest zgodna z konstytucją, a osoby, które pracowały w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przed 1 stycznia 1999 r. i po tej dacie, funkcjonowały w innym "otoczeniu prawnym”. Sędziowie uznali także, że praca w hałasie, na zewnątrz, nocnej zmianie czy nauczyciela, nie odpowiada definicji pracy szczególnej lub o szczególnym o pomostówkach nadal wzbudza wiele kontrowersji i pytań. - Najwięcej wątpliwości mają pracodawcy, którzy pytają czy zatrudniony pracownik wykonuje czy też nie wykonuje pracy szczególnej i czy odprowadzać za niego składki. Po odpowiedzi odsyłamy do inspekcji pracy, bo to nie ZUS ułożył listę prac szczególnych. My możemy tylko informować, jak odprowadzać składki za pracownika, którego zawód jest na tej liście - mówi Przemysław Przybylski, rzecznik ZUS. Dodatkowy warunek do uzyskania podwyżki emerytury – wykonywania czynności służbowych przez funkcjonariuszy Policji i innych służb mundurowych w sytuacjach, w których istniało bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia – jest sprzeczny z Konstytucją. Rozporządzenie Rady Ministrów z r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej ( Nr 86, poz. 734) wprowadziło w § 4 pkt 1 zasadę, że emeryturę podwyższa się o 0,5 % podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu, jeżeli funkcjonariusz w czasie wykonywania obowiązków służbowych podejmował, co najmniej 6 razy w ciągu roku, czynności operacyjno-rozpoznawcze lub dochodzeniowo-śledcze albo interwencje w celu ochrony osób, mienia lub przywrócenia porządku publicznego w sytuacjach, w których istniało bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia. Problem polegał na tym, że funkcjonariusze Policji i pozostałych służb mieli zasadnicze trudności z udokumentowaniem służby w warunkach zagrażających życiu lub zdrowiu, albo z dokumentowaniem wskazanych wyżej czynności służbowych. Tego rodzaju zdarzenia odnotowywane są zasadniczo w notatnikach służbowych funkcjonariuszy. Te notatniki są jednak po upływie 5 lat niszczone. Ustalając po latach wymiar świadczenia emerytalnego organ nie jest w stanie w należyty sposób udokumentować, czy funkcjonariusz wykonywał obowiązki w warunkach określonych w przepisach prawa. Policjanci i inni funkcjonariusze służb próbowali „ratować” się uzyskiwaniem każdorazowych zaświadczeń po interwencjach lub czynnościach służbowych, które miały udokumentować ich służbę w warunkach niebezpiecznych. Takie działania nie miałyby jednak podstawy w przepisach i nie zawsze takie dokumenty funkcjonariusze uzyskiwali. Wniosek RPO Sprawą zainteresował się – wskutek skarg zgłaszanych zwłaszcza przez policjantów – Rzecznik Praw Obywatelskich, który skierował do Trybunału Konstytucyjnego wniosek o zbadanie zgodności wskazanego § 4 pkt 1 rozporządzenia w sprawie warunków podwyższania emerytur i rent funkcjonariuszom służb mundurowych z ustawą z r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego iura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby więziennej oraz ich rodzin, a także z art. 92 ust. 1 Konstytucji. Wyrok TK Trybunał Konstytucyjny podzielił wątpliwości Rzecznika i orzekł, że § 4 pkt 1 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy w zakresie, w jakim stanowi o bezpośrednim zagrożeniu życia lub zdrowia, jest niezgodny z ustawą o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy oraz z Konstytucją. W uzasadnieniu TK wskazał, że wprowadzenie w rozporządzeniu kryterium „bezpośredniości” doprowadziło do zawężenia ustawowego wymogu podwyższenia emerytury. W ustawie mowa bowiem jest tylko o pełnieniu służby w warunkach „szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu”. Zaś rozporządzenie wprowadziło pojęcie podejmowania czynności w sytuacjach stanowiących „bezpośrednie” zagrożenie życia i zdrowia. Trybunał wskazał, że użycie takiego pojęcia nie tylko nie stanowi merytorycznego rozwinięcia słowa „szczególnie” użytego w ustawie. Odnosi się on bowiem nie do warunków służby jako takich, ale do kwalifikacji zagrożenia. Zdaniem TK zwrot „bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia” dotyczy związku przyczynowo-skutkowego i nakazuje dokonywać szczegółowych kwalifikacji czy dana czynność służbowa była prowadzona w takich a nie innych warunkach. Natomiast ustawowy zwrot „szczególnie zagrażających życiu lub zdrowiu” odnosi się tylko do ogólnej kwalifikacji zagrożenia, rozumianej jako stwierdzenie istnienia zagrożenia innego niż normalne następstwo pełnienia służby, przy założeniu, że w jej istotę wpisane jest ryzyko zagrożenia życia i zdrowia. Tym samym TK uznał, że organ wydający rozporządzenie wprowadzając tak wyraźne zawężenie warunków uzyskania podwyżki emerytur i rent mundurowych, dokonał niekonstytucyjnego przekroczenia upoważnienia do wydania aktu wykonawczego. Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z r., sygn. akt U 12/13 Wnioski z orzeczenia Niezgodność z konstytucją warunku zawartego w rozporządzeniu co do wykazania czynności „bezpośrednio zagrażających życiu i zdrowiu” funkcjonariusza powoduje, że nie może on być już zastosowany w taki sposób, że blokować będzie przyznanie podwyżki emerytury. Funkcjonariusze nie będą więc musieli każdorazowo udowadniać, że czynności w czasie służby wykonywane były w warunkach stanowiących dla nich bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia. Wystarczające będzie więc wskazanie, że służba była pełniona w warunkach ”szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu” – tak jak to określa ustawa. To zaś oznacza – dla organu rentowego – badanie tylko tego, czy funkcjonariusz pełnił służbę na takim stanowisku, z którym związane było to szczególne zagrożenie życia albo zdrowia. Michał Culepa Źródło:

emerytury wojskowe niezgodne z konstytucją